|
|
· door Miranda · onregelmatige
update · laatste nieuws:
donderdag 18 december 2011
· |
·KERSENWEB· | ||
|
* kersentuin.nl · VERVOER
· ·BEWONERS· · CPO
· ·
FEEST! · ·
ARCHIEF · · LINKS · |
||||
|
· 2011 · 18 december 2011 |
 |
|
ververs agenda forum het weer deelauto luchtfoto |
|
| In memoriam
Claartje Vollebregt - 18 december 2011
Claartje Vollebregt, Aureliahof 39, is op 3 december overleden en op 9 december hebben we afscheid van haar genomen. “Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten, ik leverde bewijs van mijn bestaan. Omdat, door het verleggen van die ene steen, de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.” (Bram Vermeulen) Claartje heeft met vastberadenheid gevochten tegen haar ziekzijn maar heeft deze ongelijke strijd niet kunnen winnen. “Onze lieve en betrokken moeder, oma, zus, tante en oudtante was liever nog wat langer bij ons gebleven” stond op haar rouwkaart; Claartje is maar 60 jaar mogen worden. Claartje was een vrouw met idealen. Ze was bescheiden en liet zich niet voorstaan op wat ze had gedaan en bereikt, maar werkte doortastend en met een stevige eigen wil. Van de gesproken woorden op haar crematie waren wij, buren, diep onder de indruk. Hierdoor hebben wij meer gehoord dan wat Claartje ons verteld heeft van de manier waarop zij haar idealen heeft omgezet in daden. Er waren veel mensen om afscheid van Claartje te nemen; gekleurd, blank, man, vrouw, volwassenen en kinderen; een afspiegeling van Claartjes volle leven. Het was ontroerend om te zien hoe dochter Dieuwertje samen met elk kind- sommigen nog op de arm van hun moeder-, kaarsen voor Claartje aanstak. Claartjes zoon Joris vertelde hoe hun moeder haar drie kinderen heeft grootgebracht met de waarden van jezelf ontwikkelen, sociale betrokkenheid en zelfstandigheid. Tegen onrecht heeft Claartje zich altijd verweerd; zij heeft zich met volle overgave ingezet voor degenen die in de knel zaten; vele demonstraties heeft het gezin gelopen; toen de snelweg door Amelisweerd op stapel stond heeft Claartje zich vastgeketend aan een van de bomen daar. Claartje woonde vóór Utrecht in Amsterdam met haar jongste dochter Janneke en 2 andere gezinnen in een groot huis. Het vertrek van deze gezinnen leek aanvankelijk een probleem maar Claartje wist hier een kans van te maken. Een kans voor vluchtelingenvrouwen en hun kinderen. Hier kwam de Harriët Tubmanstichting uit voort. In dit gastvrije huis worden vrouwen opgevangen die met hulp van Claartje en anderen een begaanbare weg vinden in onze maatschappij. In Utrecht heeft Claartje bij Meisjesstad gewerkt; ook hier heeft ze met haar achtergrond van sociaal-juridische opleidingen en met de inzet van haar grote hart, veel kunnen betekenen voor vrouwen en meisjes in crisissituaties. Claartje hield van kinderen. Ze was dol op haar kleinkinderen. Vermoedelijk hebben we allemaal het beeld van Claartje met aan iedere hand een klein jochie. De komst van haar derde kleinkind Sanna, begin oktober, heeft haar heel gelukkig gemaakt. Het was niet moeilijk om gesteld te raken op Claartje als je haar leerde kennen. We missen haar in de Kersentuin. Dag lieve Claartje. Marjet Santen van Kemenade |
||||
|
|
||||
|
|
||||
